خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن عرفانی به ستایش روح اعظم و ارتباط آن با عالم هستی می‌پردازد. در آن از مفاهیمی مانند جام، اسم اعظم، و عرفان سخن به میان آمده و تأکید می‌شود که عارفان تنها به کلام الهی توجه دارند. همچنین، غم عشق الهی را راحت دل و جان می‌داند و از یافتن نعمت الهی به عنوان صورت اسم اعظم یاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده و نامفهوم باشد.
غزل ۷۴۸ - سیدم روح اعظمش خوانند
سیدم روح اعظمش خوانند
آب ارواح و آدمش خوانند ۱
روح اعظم به اعتبار بدن
جام گویند و هم جمش خوانند ۲
صورت اسم جامع است از آن
معنی جمله عالمش خوانند ۳
همدم او اگر دمی باشی
حاصل عمر آن دمش خوانند ۴
غم او راحت دل و جان است
حیف باشد اگر غمش خوانند ۵
عارفان جز کلام حضرت او
قصه این و آن کمش خوانند ۶
نعمت الله را اگر یابند
صورت اسم اعظمش خوانند ۷
آب ارواح و آدمش خوانند ۱
روح اعظم به اعتبار بدن
جام گویند و هم جمش خوانند ۲
صورت اسم جامع است از آن
معنی جمله عالمش خوانند ۳
همدم او اگر دمی باشی
حاصل عمر آن دمش خوانند ۴
غم او راحت دل و جان است
حیف باشد اگر غمش خوانند ۵
عارفان جز کلام حضرت او
قصه این و آن کمش خوانند ۶
نعمت الله را اگر یابند
صورت اسم اعظمش خوانند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۴۷ - دست چپ را یسار می خوانند
گوهر بعدی:غزل ۷۴۹ - مده به باد هوا جان خویشتن بر باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
