خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف عارفانی می‌پردازد که در جستجوی حقیقت و نور الهی هستند. آن‌ها در همه حال به خداوند توجه دارند، او را بی‌همتا می‌دانند و بندگان نیکوی او هستند. عارفان غیر از خدا را نمی‌جویند و مانند آینه‌ای هستند که هزاران صورت را منعکس می‌کنند اما در نهایت یک حقیقت واحد دارند. آن‌ها بندگان سید خرابات (نماد عرفان و حقیقت) هستند و تمام تلاششان در این مسیر است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین ممکن است برخی از اصطلاحات و تشبیهات برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
غزل ۷۴۴ - عارفانی که ما به ما جویند
عارفانی که ما به ما جویند
گاه در بحر و گاه در جویند ۱
دیدهٔ روشن خوشی دارند
در همه حال ناظر اویند ۲
نور او را به نور می بینند
وحده لاشریک له گویند ۳
بندهٔ حضرت خداوندند
لاجرم بندگان نیکویند ۴
نقش غیری خیال کی بندند
غیر چون نیست غیر چون جویند ۵
آینه کو هزار می نگرند
همچو ما با هزار یک رویند ۶
بندهٔ سید خراباتند
بندگان تمام آن جویند ۷
گاه در بحر و گاه در جویند ۱
دیدهٔ روشن خوشی دارند
در همه حال ناظر اویند ۲
نور او را به نور می بینند
وحده لاشریک له گویند ۳
بندهٔ حضرت خداوندند
لاجرم بندگان نیکویند ۴
نقش غیری خیال کی بندند
غیر چون نیست غیر چون جویند ۵
آینه کو هزار می نگرند
همچو ما با هزار یک رویند ۶
بندهٔ سید خراباتند
بندگان تمام آن جویند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۴۳ - هر در که به روی ما گشایند
گوهر بعدی:غزل ۷۴۵ - ذوقیست دلم را که به عالم نتوان داد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
