غزل ۶۹۸ - نقشی است خیالش که به هر دست بر آید

نقشی است خیالش که به هر دست بر آید
دستی که از آن نقش بگیرد به سر آید ۱

نقاش به هر لحظه کشد نقش خیالی
آن نقش رود باز به نقش دگر آید ۲

در نور رخش شاهد و معنی بنماید
هر صورت خوبی که مرا در نظر آید ۳

پرسی خبری از دل و دل بی خبر از عشق
از بی خبر ای یار به تو کی خبر آید ۴

ساقی در میخانه گشادست به رندان
کو عاشق مستی که ازین خانه درآید ۵

بگذشت شب و ماه فرو رفت ولیکن
امید که صبح آید و خورشید برآید ۶

صد نعره برآید ز دل عاشق سرمست
گر مطرب ما گفتهٔ سید بسراید ۷