غزل ۶۹۷ - چشمت به تو نور خوش نماید

چشمت به تو نور خوش نماید
گوش تو در سخن گشاید ۱

در گلشن ما زبان بلبل
هر لحظه تو را همی سراید ۲

دست تو بیان کند یدالله
گر زانکه یدش به دستت آید ۳

پائی که به قدرتش بپایست
بی قدرت او به پا نپاید ۴

بی جود وجود سید ما
خود بود وجود ما نشاید ۵