غزل ۶۲۱ - هر جا که دکانداریست او مایه ز ما دارد

هر جا که دکانداریست او مایه ز ما دارد
خود مفلس بازاری سرمایه کجا دارد ۱

گر درد دلی داری از خود بطلب درمان
زیرا که چنان دردی با خویش دوا دارد ۲

دل زنده بود جاوید گر کشته شود در عشق
ایمن ز فنا باشد چون نور بقا دارد ۳

از نور جمال او روشن شده چشم ما
تاریک کجا گردد چون نور خدا دارد ۴

یاری که در این دریا بنشست دمی با ما
هر سو که رود آبی از بخشش ما دارد ۵

رندی که وطن دارد در خلوت میخانه
گر هر دو سرا نبوَد اندیشه چرا دارد ۶

خوش سلطنتی داریم از بندگی سید
این بنده چنین دولت در هر دو سرا دارد ۷