خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی از عشق الهی و وحدت وجود سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که عاشقان حقیقی در هوای معشوق (خدا) هستند و همه چیز در جهان تجلی نور الهی است. او از مستی عشق و تسلیم در برابر اراده خدا می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی پادشاهی و گدایی در نهایت یکی هستند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین استفاده از استعاره‌هایی مانند "مستی" و "جام می" ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
غزل ۶۲۰ - عاشقی کو هوای ما دارد
عاشقی کو هوای ما دارد
دیگری کی به جای ما دارد ۱
جام دُردی درد دل نوشد
هر که میل دوای ما دارد ۲
آن چنان لذتی که جان بخشد
مبتلای بلای ما دارد ۳
سرخوشانیم و جام می بر دست
عقل مسکین چو پای ما دارد ۴
هر چه در کاینات می بینیم
همه نور خدای ما دارد ۵
پادشاهی و صورت و معنی
بی تکلف گدای ما دارد ۶
نعمت الله که میرمستان است
هر چه دارد برای ما دارد ۷
دیگری کی به جای ما دارد ۱
جام دُردی درد دل نوشد
هر که میل دوای ما دارد ۲
آن چنان لذتی که جان بخشد
مبتلای بلای ما دارد ۳
سرخوشانیم و جام می بر دست
عقل مسکین چو پای ما دارد ۴
هر چه در کاینات می بینیم
همه نور خدای ما دارد ۵
پادشاهی و صورت و معنی
بی تکلف گدای ما دارد ۶
نعمت الله که میرمستان است
هر چه دارد برای ما دارد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۱۹ - ما انا الحق از فنا خواهیم زد
گوهر بعدی:غزل ۶۲۱ - هر جا که دکانداریست او مایه ز ما دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
