غزل ۶۱۲ - دلی که درد ندارد دوا کجا یابد

دلی که درد ندارد دوا کجا یابد
بلای عشق ندیده شفا کجا یابد ۱

کسی که همدم جام شراب نیست مدام
حضور ساقی سرمست ما کجا یابد ۲

حریف ما نشده ذوق ما کجا داند
نخورده ساغر دردی صفا کجا یابد ۳

خدای خود نشناسد کسی که خود نشناخت
ز خود چو بی خبر است او خدا کجا یابد ۴

سریر سلطنت عشق پادشاهان راست
چنان مقام بلندی گدا کجا یابد ۵

در این طریق فقیری که می نهد قدمی
فنای خود چو نجوید بقا کجا یابد ۶

به نور عشق توان یافت نعمت الله را
کسی که عشق ندارد ورا کجا یابد ۷