غزل ۵۴۹ - سنبل زلف او پریشان شد

سنبل زلف او پریشان شد
حال جمعی نکو پریشان شد ۱

باد با زلف او دمی دم زد
زلف او هم بر او پریشان شد ۲

جمع بودیم از پریشانی
جمع ما مو به مو پریشان شد ۳

گفت و گو در میان ما آمد
قصه از گفتگو پریشان شد ۴

آن چنان جمع و این چنین جمعی
من ندانم که چون پریشان شد ۵

زلف او مجمع دل ما بود
گرچه از ما و تو پریشان شد ۶

نعمت الله به عشق زلف نگار
آمد و سو به سو پریشان شد ۷