غزل ۵۳۲ - چشم ما نقش خیال او بر آتش می کشد

چشم ما نقش خیال او بر آتش می کشد
نور دیده پیش مردم بی حسابش می کشد ۱

زآفتاب حسن او ذرات عالم روشن است
لاجرم ذرات عالم آفتابش می کشد ۲

خاطر زاهد به جنت گر کشد گو خوش بود
جان ما جانانه مست خرابش می کشد ۳

چشم ما در خواب اگر بیند خیال روی او
خویشتن را پیشکش حالی به خوابش می کشد ۴

همدم جام مئیم و محرم ساقی مدام
همت عالی ما جام شرابش می کشد ۵

در هوایش آب چشم ما به هر سو رو نهاد
دیدهٔ تر دامنش دامن در آبش می کشد ۶

نعمت الله درکش خود گر کشد یار خوشی
گو برو با او که در راه صوابش می کشد ۷