غزل ۵۳۱ - دل سوی صاحب جمالی می کشد

دل سوی صاحب جمالی می کشد
هر زمان نقش خیالی می کشد ۱

هر نفس بر لوح جانم صورتی
از مثال بی مثالی می کشد ۲

می کشد ما را محول سو به سو
هر دم از حالی به حالی می کشد ۳

غم کجا گردد به گرد آن دلی
کز هوای او ملالی می کشد ۴

عقل ناقص کی کشد ما را چو ما
عشق یاری بر کمالی می کشد ۵

گر به میخانه کشد رندی تو را
خوش برو نیکو خصالی می کشد ۶

سیدم ساقی و جان من حریف
دم به دم جام زلالی می کشد ۷