غزل ۵۲۰ - نطق حیوان جمع کن تا آدمی حاصل شود

نطق حیوان جمع کن تا آدمی حاصل شود
گر بیاید تربیت از کاملی کامل شود ۱

جان تو از عالم علوی تنت سفلی بود
عاقبت هر یک به اصل خویشتن واصل شود ۲

منبع هر دو یکی و مرجع هر دو یکی
لاجرم هر یک از این دو با یکی مایل شود ۳

آفتاب روی او در مه چو بنماید جمال
ماه ما بر آفتاب روی او حایل شود ۴

ما ز دریائیم و عین ما بود آب زلال
خوش حیاتی یابد از ما هر که او سائل شود ۵

عالم ما در ازل او بود و باشد تا ابد
این چنین معلوم کی از علم او زائل شود ۶

بلبل و گل چون که بنوازند ساز عاشقی
نعمت الله در گلستان این چنین قابل شود ۷