غزل ۴۹۵ - چشم ما روشن به نور او بود

چشم ما روشن به نور او بود
هرچه می بینم از آن نیکو بود ۱

آینه یک رو نماید در نظر
هرکه او با آینه یک رو بود ۲

غیر او چون نیست در دار وجود
چشم ما بر روی غیری چو بود ۳

رشتهٔ یک تو چرا بینی دو بود
نیک بنگر رشته خود یک تو بود ۴

عالمی از جود او دارد وجود
ما کجا باشیم اگر نه او بود ۵

عاشق مستیم در کوی مغان
عقل کل در بزم ما آنجو بود ۶

سید ما در همه عالم یکی است
بلکه خود مجموع عالم او بود ۷