غزل ۴۹۲ - حاصلم از دین و دنیا او بود

حاصلم از دین و دنیا او بود
این چنین خوش حاصلی نیکو بود ۱

در دو آئینه یکی چون رو نمود
دو نماید آن یکی نی دو بود ۲

صوفیانه جامه را شوئیم پاک
کار ما پیوسته شست وشو بود ۳

جام می در دوره می گردد مدام
خوش بود آن دَم که همدم او بود ۴

آینه گر چه دو رو باشد ولی
در دو رویش روی او یک رو بود ۵

یک سر موئی نمی یابی از او
تا حجاب تو سر یک مو بود ۶

سید ما از عرب پیدا شده
شاه ترکستان برش هندو بود ۷