غزل ۴۹۱ - خوش بود دردی که درمان او بود

خوش بود دردی که درمان او بود
خرم آن جانی که جانان او بود ۱

کفر زلفش رونق ایمان ماست
کفر کی باشد که ایمان او بود ۲

گرد عالم روز و شب گردیده ام
دیده ام پیدا و پنهان او بود ۳

بی نشانی آیتی در شأن اوست
شأن او نام و نشان او بود ۴

موج دریائیم و دریا عین ماست
هر چه ما داریم آن او بود ۵

عین او در عین ما چون شد عیان
در همه عالم عیان او بود ۶

عارفانه گفتهٔ سید بخوان
کاین معانی از بیان او بود ۷