خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
عشق فراتر از تفاوت‌های ظاهری و معنایی است و همه چیز را در وحدت خود یکی می‌کند. در نگاه عشق، مسجد و میخانه، عاقل و دیوانه، جانان و جان، دلبر و جانانه، و حتی خرمن و یک دانه برابرند. عشق همچنین آتش دلسوزی است که همه‌چیز را در سوزش خود می‌سوزاند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند میخانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
غزل ۴۶۰ - عشق را مسجد و میخانه یکی است
عشق را مسجد و میخانه یکی است
عشق را عاقل و دیوانه یکی است ۱
عشق جانان خود و جان خود است
عشق را دلبر و جانانه یکی است ۲
عشق را آتش دلسوزی هست
نزد او خرمن و یک دانه یکی است ۳
عشق را عاقل و دیوانه یکی است ۱
عشق جانان خود و جان خود است
عشق را دلبر و جانانه یکی است ۲
عشق را آتش دلسوزی هست
نزد او خرمن و یک دانه یکی است ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۹ - ملک داری همه به تدبیر است
گوهر بعدی:غزل ۴۶۱ - عشق آمد و عقل کرد غارت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
