خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن به توصیف حال و هوای رندان خرابات می‌پردازد که در میخانه‌ای وقف‌شده به رندان، مست و سرگشته هستند. آن‌ها دل و جان را به جانان خرابات داده‌اند و از نعمت‌های آن بهره برده‌اند. شعر حالتی از بی‌خودی و عشق به خرابات و یاران آن را بیان می‌کند.
متن به موضوعاتی مانند شراب و مستی اشاره دارد که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، مضامین عرفانی و عاشقانه آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان قابل درک نباشد.
غزل ۴۵۵ - مائیم و می صحبت رندان خرابات
مائیم و می صحبت رندان خرابات
سرگشته در آن کوچه چو رندان خرابات ۱
میخانهٔ ما وقف و سبیل است به رندان
جاوید به فرمودهٔ سلطان خرابات ۲
مستیم و خرابیم و سر از پای ندانیم
دل داده و جان نیز به جانان خرابات ۳
خوانی است خرابات نهاده بر رندان
خوردیم بسی نعمت از این خوان خرابات ۴
جمعی ز سر زلف بتی گشته پریشان
جمعیت از آن یافت پریشان خرابات ۵
ذوقی که دلم راست به عالم نتوان گفت
این ذوق طلب کن تو ز یاران خرابات ۶
در کوی خرابات نشستیم به عشرت
با سید سرمست و حریفان خرابات ۷
سرگشته در آن کوچه چو رندان خرابات ۱
میخانهٔ ما وقف و سبیل است به رندان
جاوید به فرمودهٔ سلطان خرابات ۲
مستیم و خرابیم و سر از پای ندانیم
دل داده و جان نیز به جانان خرابات ۳
خوانی است خرابات نهاده بر رندان
خوردیم بسی نعمت از این خوان خرابات ۴
جمعی ز سر زلف بتی گشته پریشان
جمعیت از آن یافت پریشان خرابات ۵
ذوقی که دلم راست به عالم نتوان گفت
این ذوق طلب کن تو ز یاران خرابات ۶
در کوی خرابات نشستیم به عشرت
با سید سرمست و حریفان خرابات ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۵۴ - مستیم و خرابیم و گرفتار خرابات
گوهر بعدی:غزل ۴۵۶ - نعمت الله مظهر ذات و صفات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
