خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی از مولانا یا یکی از شاعران صوفی‌مسلک است که به موضوع عشق الهی، رهایی از عقل و تسلیم در برابر عشق، و تأثیر این عشق بر جهان و عارفان می‌پردازد. در آن از مفاهیمی مانند شهرت عشق، مستی معنوی، و تسخیر دل‌ها توسط عشق سخن گفته شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند «مستی» و «رهایی از عقل» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
غزل ۴۴۴ - شهرت ذوق ما جهان بگرفت
شهرت ذوق ما جهان بگرفت
از مکان رفت و لامکان بگرفت ۱
قول مستانه ای که ما گفتیم
دل عاشق به جان روان بگرفت ۲
هر کجا عارفی است در عالم
این معانی از آن بیان بگرفت ۳
مطرب ما ترنمی فرمود
خرقهٔ جمله عاشقان بگرفت ۴
خوش نگاری گرفته ام به کنار
او مرا نیز در میان بگرفت ۵
مدتی عقل بود همدم ما
دل ما عاقبت از آن بگرفت ۶
عشق سید گرفت سخت وجود
پادشه ملک جاودان بگرفت ۷
از مکان رفت و لامکان بگرفت ۱
قول مستانه ای که ما گفتیم
دل عاشق به جان روان بگرفت ۲
هر کجا عارفی است در عالم
این معانی از آن بیان بگرفت ۳
مطرب ما ترنمی فرمود
خرقهٔ جمله عاشقان بگرفت ۴
خوش نگاری گرفته ام به کنار
او مرا نیز در میان بگرفت ۵
مدتی عقل بود همدم ما
دل ما عاقبت از آن بگرفت ۶
عشق سید گرفت سخت وجود
پادشه ملک جاودان بگرفت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۳ - آفتاب رخش جهان بگرفت
گوهر بعدی:غزل ۴۴۵ - عشق سلطان ما جهان بگرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
