خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که در آن دل به عنوان میخانه‌ای پر از طرب و سرخوشی توصیف شده است. شاعر از عشق، می، و زیبایی‌های درون سخن می‌گوید و از نعمت الله به عنوان کسی که صحبتش صفا و روشنی می‌آورد، یاد می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استعاره‌های عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می و مستی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.
غزل ۳۶۱ - میخانهٔ دل طرب سرائیست
میخانهٔ دل طرب سرائیست
خوش بارگهی و خوب جائیست ۱
گویند سرخوشیست در وی
هر دم او را ز نو نوائیست ۲
آراسته اند خلوت دل
گویا که سرای پادشاهیست ۳
می در قدح است و عشق در دل
آبی است لطیف خوش هوائیست ۴
دل جام جهان نمای عشق است
یا رب که چه شخص خودنمائیست ۵
هر چیز که دیده دید دل خواست
مشکل حالی عجب بلائیست ۶
جانم به فدای نعمت الله
کز صحبت او مرا صفائیست ۷
خوش بارگهی و خوب جائیست ۱
گویند سرخوشیست در وی
هر دم او را ز نو نوائیست ۲
آراسته اند خلوت دل
گویا که سرای پادشاهیست ۳
می در قدح است و عشق در دل
آبی است لطیف خوش هوائیست ۴
دل جام جهان نمای عشق است
یا رب که چه شخص خودنمائیست ۵
هر چیز که دیده دید دل خواست
مشکل حالی عجب بلائیست ۶
جانم به فدای نعمت الله
کز صحبت او مرا صفائیست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۰ - کار دل در عشقبازی بندگی است
گوهر بعدی:غزل ۳۶۲ - هر شاهدی که بینم با او مرا هوائیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
