غزل ۳۴۲ - همه را از همه بجوی ای دوست

همه را از همه بجوی ای دوست
هر که بینی خوشی بگو ای دوست ۱

یار و اغیار را اگر یابی
از همه بوی او ببو ای دوست ۲

آینه پاک دار خوش بنگر
جان و جانانه روبرو ای دوست ۳

غسل کن از جنابت هستی
که چنین است شست و شو ای دوست ۴

خم و خمخانه را به دست آور
چه کنی جام یا سبو ای دوست ۵

هرچه از دوست می رسد ما را
بد نباشد بُود نکو ای دوست ۶

نزد ما موج و بحر هر دو یکی است
از همه عین ما بجو ای دوست ۷

هر چه در کاینات می بینی
همچو ما یک به یک ببو ای دوست ۸

نعمت الله نور چشم من است
دیده ام نور او به او ای دوست ۹