غزل ۳۰۴ - عالم بدن است و عشق جان است

عالم بدن است و عشق جان است
جان است که در بدن روان است ۱

عشقست که عاشق است و معشوق
عشق است که عین این و آن است ۲

عشق است که نور دیدهٔ ماست
چون نور به چشم ما عیان است ۳

بنشسته به تخت دل چو شاهی
عشق است که پادشه نشان است ۴

عشق است که زنده دل از آنیم
عشق است که جان جاودان است ۵

عاشق چو غلام و عشق سلطان
عشق است که شاه عاشقان است ۶

عشق است که عقل بندهٔ اوست
عشق است که سید زمان است ۷