خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر ارزش و اهمیت عشق و رنج‌های ناشی از آن است. شاعر درد و رنج عشق را شفابخش و ارزشمند می‌داند و عشق را بالاتر از جان و جهان می‌شمرد. همچنین، به نقش ساقی و باده در تسکین درد عاشقان اشاره می‌کند و جایگاه عشق را فراتر از مقام‌های دنیوی می‌داند.
محتوا دارای مضامین عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند باده و عشق جان‌فدا ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
غزل ۲۹۵ - درد دل ما دوای جان است
درد دل ما دوای جان است
رنج غم او شفای جان است ۱
یک جرعه ز دُرد درد جانان
والله که دوصد بهای جان است ۲
ساقی قدحی به عاشقان ده
ز آن باده که از برای جان است ۳
جان گرچه گدای کوی عشقست
سلطان جهان گدای جان است ۴
در نه قدم و ز سر میندیش
چون خلوت دل سرای جان است ۵
صد جان به فدای عشق جانان
گرچه دو جهان فدای جان است ۶
جائی که مقام سید ماست
ای راحت جان چه جای جانست ۷
رنج غم او شفای جان است ۱
یک جرعه ز دُرد درد جانان
والله که دوصد بهای جان است ۲
ساقی قدحی به عاشقان ده
ز آن باده که از برای جان است ۳
جان گرچه گدای کوی عشقست
سلطان جهان گدای جان است ۴
در نه قدم و ز سر میندیش
چون خلوت دل سرای جان است ۵
صد جان به فدای عشق جانان
گرچه دو جهان فدای جان است ۶
جائی که مقام سید ماست
ای راحت جان چه جای جانست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۴ - دل و جانم فدای جانان است
گوهر بعدی:غزل ۲۹۶ - هرچه پیدا و هرچه پنهان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
