غزل ۲۹۳ - ای که گوئی که ماهتاب آنست

ای که گوئی که ماهتاب آنست
باطنش بین که آفتاب آنست ۱

می عشقش به ذوق می نوشیم
نزد رندان ما شراب آنست ۲

هر خیالی که نقش می بندی
در خیالی خیال خواب آنست ۳

ای که گوئی مرا حجاب نماند
آن غلط کرده ای حجاب آنست ۴

گر بپرسند آب حیوان چیست
بوسه ده بر لبش جواب آنست ۵

عقل اول که هست ام کتاب
بشنو خوش بخوان کتاب آنست ۶

نعمت الله خدا به ما بخشد
نعمت خوب بی حساب آنست ۷