خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از عشق و دلدادگی خود سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که با حضور و توجه خود، جان او را روشن کند. او خود را بندهٔ معشوق می‌داند و آرزو می‌کند که همیشه در راه عشق او باقی بماند.

این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی دارد.

مشاهده کامل

غزل ۲۰۰۱ - دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین‌بر من

دَم دِهْ و عِشوه دِهْ ای دِلْبَرِ سیمین‌بَرِ من
که دَمَم‌‌ بی‌دَمِ تو، چون اَجَل آمد بَرِ من ۱

دلْ چو دریا شَوَدم، چون گُهَرت دَرتابَد
سَر به گَردون رَسَدم، چون­که بِخاری سَرِ من ۲

خُنُک آن دَمْ که بیاری سویِ من بادهٔ لَعْل
بِدَرخشَد زِ شَرارَش، رُخِ هَمچون زَرِ من ۳

زان خَرابَم که زِ اوقافِ خَراباتِ تواَم
در خَرابی­ست عِمارت شُدنِ مَخْبَرِ من ۴

شاهِد جانْ چو شهادت زِ درونْ عَرضه کُند
زود انگشت بَرآرَد خِرَدِ کافَرِ من ۵

پیش از آنک به حَریفان دَهی ای ساقیِ جمع
از همه تشنه تَرم من، بِدِه آن ساغَرِ من ۶

بَندهٔ اَمرِ تواَم، خاصه در آن امر که تو
گوی­اَم خیز نَظَر کُن به سویِ مَنْظَرِ من ۷

هین، بَراَفْروز دِلَم را تو به نارِ موسی
تا که افروخته مانَد اَبَدا اَخْگَرِ من ۸

من خَمُش کردم و در جویِ تو اَفکَندم خویش
که زِ جویِ تو بُوَد رونَقِ شعرِ تُرِ من ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۰۰۰ - ای ز هجران تو مردن، طرب و راحت من
گوهر بعدی:غزل ۲۰۰۲ - تو سبب سازی و دانایی آن سلطان بین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.