غزل ۲۲۸ - تن همچو تخت شاهست جان خود یکی امیر است

تن همچو تخت شاهست جان خود یکی امیر است
آن پادشاه بر وی سلطان بی نظیر است ۱

عشق است شاه عادل بر تخت دل نشسته
این عقل کامل ما آن شاه را وزیر است ۲

گشته است بلبل مست نالان به عشق آن گل
در بوستان ما بین گلهای بی نظیر است ۳

سلطان وقت خود را خواهی که بازیابی
بنگر گدای ما را درویشکی فقیر است ۴

هر بی خبر چو داند معشوق عاشقان را
از عشق حق تعالی این جان ما خبیر است ۵

آئینه ایست روشن در وی جمال ساقی
جام جهان نمایم از نور او منیر است ۶

در عین نعمت الله بنگر به چشم معنی
کاین صورت لطیفش بس خوب و دلپذیر است ۷