خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ستایش حق‌پرستی و یگانگی خداوند می‌پردازد و وجود حقیقی را تنها از آن او می‌داند. همچنین، از رندی و سرمستی عرفانی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که هرچه از جانب اوست نیکو است. شاعر مخاطب را به همراهی با مخموران (عاشقان الهی) دعوت می‌کند و از دردسرهای دوری از این راه هشدار می‌دهد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۲۵ - هر که باشد همچو سید حق پرست
هر که باشد همچو سید حق پرست
حق توان گفتن چو از باطل برست ۱
آن یکی در هر یکی خوش می نگر
در دو عالم آن یکی را می پرست ۲
آفتاب و ماه می بینیم ما
گر چه ما را در نظر نور خوراست ۳
جز وجود او وجودی هست نیست
غیر او نبود وجود هرچه هست ۴
دست او باید بگیرد دامنش
خوش بود گر دامنش آید به دست ۵
هرچه فعل او بود نیکو بود
نیک نبود نیک اگر گوئی بد است ۶
تا توانی گرد مخموران مگرد
هر که گردد حاصلش درد سر است ۷
عین ما بیند به عین ما چو ما
آنکه با ما خوش در این دریا نشست ۸
نعمت الله رند سرمست خوش است
کی کند رندی چنین انکار مست ۹
حق توان گفتن چو از باطل برست ۱
آن یکی در هر یکی خوش می نگر
در دو عالم آن یکی را می پرست ۲
آفتاب و ماه می بینیم ما
گر چه ما را در نظر نور خوراست ۳
جز وجود او وجودی هست نیست
غیر او نبود وجود هرچه هست ۴
دست او باید بگیرد دامنش
خوش بود گر دامنش آید به دست ۵
هرچه فعل او بود نیکو بود
نیک نبود نیک اگر گوئی بد است ۶
تا توانی گرد مخموران مگرد
هر که گردد حاصلش درد سر است ۷
عین ما بیند به عین ما چو ما
آنکه با ما خوش در این دریا نشست ۸
نعمت الله رند سرمست خوش است
کی کند رندی چنین انکار مست ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۴ - خواجه گر چه بود عمری بت پرست
گوهر بعدی:غزل ۲۲۶ - سریر سلطنت عشق بر سر دار است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
