خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن عرفانی و معنوی، به ستایش نور الهی و عشق به خداوند می‌پردازد. شاعر نور خدا را منبع روشنایی و پادشاهی حقیقی می‌داند و عشق به او را تنها آرزوی خود بیان می‌کند. همچنین، به نقش دعا در زندگی و برتری حقیقت الهی بر دیگران اشاره دارد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، ممکن است کودکان به‌سادگی متوجه ظرافت‌های این متن نشوند.
غزل ۱۸۰ - چشم ما روشن به نور الله ماست
چشم ما روشن به نور الله ماست
همچو نور روی نور الله ماست ۱
هست نور الله را خیری دگر
پادشاهست او و این و آن گداست ۲
جز وصال او نمی خواهم دگر
غیر عشق او دگر باد صبا است ۳
از برای عمر جاویدان او
دایما ورد زبان ما دعاست ۴
هر که بد گوید ورا نیکش مباد
بر صوابست او و بر دیگر خطاست ۵
آفتاب ار نور رویش روشنست
مه ز عکس روی خوبش با صفاست ۶
باشد او سر ، خلیل الله من
لاجرم سر حلقهٔ هر دو سراست ۷
همچو نور روی نور الله ماست ۱
هست نور الله را خیری دگر
پادشاهست او و این و آن گداست ۲
جز وصال او نمی خواهم دگر
غیر عشق او دگر باد صبا است ۳
از برای عمر جاویدان او
دایما ورد زبان ما دعاست ۴
هر که بد گوید ورا نیکش مباد
بر صوابست او و بر دیگر خطاست ۵
آفتاب ار نور رویش روشنست
مه ز عکس روی خوبش با صفاست ۶
باشد او سر ، خلیل الله من
لاجرم سر حلقهٔ هر دو سراست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۹ - آبروی ما ز اشک چشم ماست
گوهر بعدی:غزل ۱۸۱ - درد با همدرد اگر گوئی رواست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
