خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی به توصیف عالم سایه و آفتاب می‌پردازد و از نور و جمال الهی سخن می‌گوید. شمس دین به عنوان نور عالم معرفی شده و از عشق و زیبایی الهی در قالب آفتاب یاد می‌شود. همچنین، اشاره‌ای به نعمت‌الله و تجلی نور او در جهان دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، مناسب سنین بالاتر است.
غزل ۱۰۹ - چیست عالم سایه و آن آفتاب
چیست عالم سایه و آن آفتاب
تن بود چون سایه و جان آفتاب ۱
نور عالم شمس دینش خوانده اند
سِر این دریاب و می خوان آفتاب ۲
از برای نزل و بزم عاشقان
جام زرین است بر خوان آفتاب ۳
آفتاب حسن او عالم گرفت
تا قیامت باد تابان آفتاب ۴
نور روی نعمت الله دیده ام
می نماید در نظر آن آفتاب ۵
تن بود چون سایه و جان آفتاب ۱
نور عالم شمس دینش خوانده اند
سِر این دریاب و می خوان آفتاب ۲
از برای نزل و بزم عاشقان
جام زرین است بر خوان آفتاب ۳
آفتاب حسن او عالم گرفت
تا قیامت باد تابان آفتاب ۴
نور روی نعمت الله دیده ام
می نماید در نظر آن آفتاب ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۸ - با تو گویم که چیست جام و شراب
گوهر بعدی:غزل ۱۱۰ - آفتابی ز ماه بسته نقاب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
