خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی از سید بهاءالدین (شاعر و عارف) درباره وحدت وجود و یگانگی همه چیز در خداوند است. او با استفاده از استعاره‌هایی مانند دریا و قطره، آینه و نور، به این مفهوم می‌پردازد که همه موجودات جلوه‌ای از ذات الهی هستند و جدایی بین آنها توهم آمیز است. متن همچنین بر اهمیت ذوق و شهود عرفانی در درک این حقیقت تأکید دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و قدردانی نیاز به بلوغ فکری و آشنایی اولیه با مفاهیم عرفانی دارد. نوجوانان در این سن معمولاً توانایی تحلیل انتزاعی بیشتری دارند.
غزل ۲۰ - قدمی نه در آ در این دریا
قدمی نه در آ در این دریا
عین ما جو به عین ما از ما ۱
هر که با ما نشست از ما شد
بلکه گر قطره بود شد دریا ۲
نظری کن حباب و آب نگر
یک وجود است این و آن اسما ۳
دیدهٔ عالم است از او روشن
می‌نماید چو نور در اشیا ۴
آینه صد هزار می بینم
در همه روی او بود پیدا ۵
ذوق ما را نهایتی نبُود
ابتدا نیست و انتها آنجا ۶
شعر سید به ذوق می خوانش
چه کنی قول بوعلی سینا ۷
عین ما جو به عین ما از ما ۱
هر که با ما نشست از ما شد
بلکه گر قطره بود شد دریا ۲
نظری کن حباب و آب نگر
یک وجود است این و آن اسما ۳
دیدهٔ عالم است از او روشن
می‌نماید چو نور در اشیا ۴
آینه صد هزار می بینم
در همه روی او بود پیدا ۵
ذوق ما را نهایتی نبُود
ابتدا نیست و انتها آنجا ۶
شعر سید به ذوق می خوانش
چه کنی قول بوعلی سینا ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹ - فقر ما خوشتر ز ملک پادشا
گوهر بعدی:غزل ۲۱ - موج و دریا آب بادش نزد ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
