غزل ۵۱۴ - ز من نبوده فغانی که دوش می کردم

ز من نبوده فغانی که دوش می کردم
نصیحت غم روی تو گوش می کردم ۱

فغان به شیوهٔ اهل دل است ای بلبل
وگر نه من ز تو افزون خروش می کردم ۲

گرم به جمع افسردگان قدم می رفت
به نالهٔ همه را شعله نوش می کردم ۳

ز صد وصال نیاید به شب، آن چه من به خیال
ز شیوه های تو با عقل و هوش می کردم ۴

چنان حلاوت لعل تو می ستودم دوش
که نیش را متاثر ز نوش می کردم ۵

اگر به راز فشانی لبم اجازت داشت
چه ها به عابد طاعت فروش می کردم ۶

نهم به این همه تردامنی، همان، عرفی
که عیب زاهد پشمینه پوش می کردم ۷