خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که دل به عشق معشوق سپرده و جان خود را فدای او کرده است. او حتی از خضر که از چشمهٔ حیات جان یافت، پیشی گرفته و جان خود را به لب همان چشمه تقدیم کرده است.
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۱۹ - تا دل به هوای وصل جانان دادم
تا دل به هوای وصل جانان دادم
لب بر لب او نهادم و جان دادم ۱
خضر ار ز لب چشمهٔ حیوان جان یافت
من جان به لب چشمهٔ حیوان دادم ۲
لب بر لب او نهادم و جان دادم ۱
خضر ار ز لب چشمهٔ حیوان جان یافت
من جان به لب چشمهٔ حیوان دادم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸ - با آنکه هنوز از می دوشین مستم
گوهر بعدی:رباعی ۲۰ - صدرا دیشب به باغ نواب شدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
