خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از عرفی شیرازی بیانگر حالات روحی و عرفانی شاعر در هنگام سماع (رقص صوفیانه) است. او از وجد و شور عرفانی، عشق به معشوق، و بی‌خویشی در سماع سخن می‌گوید و زاهد را به دلیل ناآشنایی با حالات عرفانی نکوهش می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد.
غزل ۴۱۶ - باز این منم به صد دل خشنود در سماع
باز این منم به صد دل خشنود در سماع
دیوانه وش ز نغمهٔ داود در سماع ۱
رویم به روی دلبر و قوال در سرود
دستم به دست شاهد مقصود در سماع ۲
پرهیز ای فرشته که اینک به عرش و فرش
افشاندم آستین می آلوده در سماع ۳
باز این چه سوزش است که خونابه ریز شد
چندین هزار زخم نمک سود در سماع ۴
هنگام مردن است، تپیدن بسی به خون
دایم چو بی غمان نتوان بود در سماع ۵
زاهد که بود زمزمه دشمن به دیر عشق
آمد به نیم زمزمهٔ عود در سماع ۶
عرفی سرود بزم که یادش آمد که باز
بر روی آتش آمده چون عود در سماع ۷
دیوانه وش ز نغمهٔ داود در سماع ۱
رویم به روی دلبر و قوال در سرود
دستم به دست شاهد مقصود در سماع ۲
پرهیز ای فرشته که اینک به عرش و فرش
افشاندم آستین می آلوده در سماع ۳
باز این چه سوزش است که خونابه ریز شد
چندین هزار زخم نمک سود در سماع ۴
هنگام مردن است، تپیدن بسی به خون
دایم چو بی غمان نتوان بود در سماع ۵
زاهد که بود زمزمه دشمن به دیر عشق
آمد به نیم زمزمهٔ عود در سماع ۶
عرفی سرود بزم که یادش آمد که باز
بر روی آتش آمده چون عود در سماع ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۵ - اگر تو خنده کنی از گل و شراب چه حظ
گوهر بعدی:غزل ۴۱۷ - چنین که آمده منظور لطف شاه چراغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
