خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند رقص در بتخانه، مستی و باده، به بیان مفاهیمی مانند عشق، شوریدگی، رهایی از قید و بندهای عرفی و پیوستن به حالات روحانی می‌پردازد. شاعر مخاطب را به رها کردن عقل و منطق و پیوستن به شور و مستی دعوت می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های مرتبط با مستی و باده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک لایه‌های معنایی شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
غزل ۴۱۲ - صنم می گوی و در بتخانه می رقص
صنم می گوی و در بتخانه می رقص
نوایی می زن و مستانه می رقص ۱
عجب ذوقی بود در رقص مستی
تو نیز ای باده در پیمانه می رقص ۲
بر افشان دست بر ناموس و آن گه
میان محرم و بیگانه می رقص ۳
به جان با غیر جانان در میامیز
به تن با عاقل و فرزانه می رقص ۴
دل از تمکین شود بی ذوق، زنهار
گهی کودک شو و طفلانه می رقص ۵
چو خون در زخم صیدی گشته می جوش
چو دل در سینهٔ پروانه می رقص ۶
مشو عرفی رهین باغ و بلبل
به بانگ جغد در ویرانه میرقص ۷
نوایی می زن و مستانه می رقص ۱
عجب ذوقی بود در رقص مستی
تو نیز ای باده در پیمانه می رقص ۲
بر افشان دست بر ناموس و آن گه
میان محرم و بیگانه می رقص ۳
به جان با غیر جانان در میامیز
به تن با عاقل و فرزانه می رقص ۴
دل از تمکین شود بی ذوق، زنهار
گهی کودک شو و طفلانه می رقص ۵
چو خون در زخم صیدی گشته می جوش
چو دل در سینهٔ پروانه می رقص ۶
مشو عرفی رهین باغ و بلبل
به بانگ جغد در ویرانه میرقص ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۱۱ - چو تیر از دل کشم کو شربتی از لعل خندانش
گوهر بعدی:غزل ۴۱۳ - فصل بهار است و شُکر نسیم بهار فرض
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
