خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر از خداوند می‌خواهد که حاجت او را بپذیرد و کسی را که به لطف خود عزت داده‌است، تا زنده است به خواری بازنگرداند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از واژگان و ساختارهای شعری ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
رباعی ۳۸ - ای بار خدای پاک دانای قدیر
ای بار خدای پاک دانای قدیر
دارم به تو حاجتی به فضیلت بپذیر ۱
آن را که به لطف خویش عزت دادی
تا زنده بود به خواریش باز مگیر ۲
دارم به تو حاجتی به فضیلت بپذیر ۱
آن را که به لطف خویش عزت دادی
تا زنده بود به خواریش باز مگیر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۷ - آن منظر فیض صبحگاهی بنگر
گوهر بعدی:رباعی ۳۹ - طفلی بودم غنوده بر بستر ناز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
