غزل ۱۵۳۸ - بر آستان تو تا جبهه نقش پا نشود

بر آستان تو تا جبهه نقش پا نشود
حق نیاز به این سجده‌ها ادا نشود ۱

ز تیر‌ه بختی خود میل در نظر دارد
به خاک پای تو هر دیده‌ای که وانشود ۲

چه ممکن است که در بوتهٔ گداز وفا
د‌ل آب گردد و جام جهان‌نما نشود ۳

برون سایهٔ‌گل خوابگاه شبنم نیست
سرم به پای بتان خاک شد چرا نشود ۴

توان شد آینهٔ بحر عافیت چو حباب
اگر غبار نفس سد راه ما نشود ۵

مرا ز مرگ به خاطر غمی‌که هست این است
که خاک‌گردم و دل محرم فنا نشود ۶

ز یار دوری و آسایش ای فلک مپسند
که شبنم از برگل‌ خیزد و هوا نشود ۷

دل از غبار تعلق نمی‌توان برداشت
نسیم وادی عبرت اگر عصا نشود ۸

به داغ می‌کند آخر جنون خرامیها
چو شمع به که کسی سربرهنه پا نشود ۹

ز چشم حرص یقین دارم اینقدر بیدل
که خاک گور هم این زخم را دوا نشود ۱۰