غزل ۱۵۳۷ - خواهش از ضبط نفس‌ گر قدمی پیش شود

خواهش از ضبط نفس‌ گر قدمی پیش شود
ساغر همت جم ‌کاسهٔ درویش شود ۱

هرکه قدر پس زانو نشناسد چون اشک
پایمال قدم هرزه‌دو خویش شود ۲

می‌کشد خون امید از دل حسرت‌کش ما
سینهٔ هر که ز تیغ ستمی ریش شود ۳

لذت وصل تو از کام تمنا نرود
هر سر مو به تنم‌ گر به مثل نیش شود ۴

نیست دور از اثر غیرت ابروی‌کجت
جوهرآینه درتیغ ستمکیش شود ۵

چشم ما حلقه به ‌گوش است به نقش قدمی
که به راه تو ز ما یک دو قدم پیش شود ۶

فرصت ناز غنیمت شمر ای شوخ‌، مباد
حسن تابد سرالفت ز خط و ریش شود ۷

آب یاقوت زآتش نتوان فرق نمود
اختلاط ار همه بیگانه بود خویش شود ۸

راحت‌اندیش مباشید که در وادی عشق
وحشت آرام شود آهو اگر میش شود ۹

گفتگو کم‌ کن اگر عافیتت منظور است
بحر هم می‌رود از خود چو هوا بیش‌شود ۱۰

نکشی پای ز دامان تغافل‌ که شرار
رفته باشد ز نظر تا قدم‌اندیش شود ۱۱

رشتهٔ سازکرم نغمه ندارد بیدل
گرنه مضراب قبولش لب درویش شود ۱۲