خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر درد و رنج عشق، هجران و دل‌تنگی است. شاعر با تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، حالات روحی خود را در مواجهه با عشق و جدایی توصیف می‌کند. او از جرعه‌های عشق، غبار غم، دل‌سوختگی و دیوانگی می‌گوید و در نهایت، خود را به پروانه‌ای تشبیه می‌کند که در آتش عشق می‌سوزد و می‌رقصد.
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی عمیق است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از تصاویر و استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
غزل ۳۵۲ - هوشم به نگاهی برد، جانانه چنین باید
هوشم به نگاهی برد، جانانه چنین باید
یک جرعه خرابم کرد، پیمانه چنین باید ۱
تا کرد بنا عشقت، افسانهٔ هجران را
در خواب فنا رفتم، افسانه چنین باید ۲
از بس که غبار غم، از سینه بشد رُفته
تا زانوی دل گرد است، این خانه چنین باید ۳
بیگانه به دور من، رخساره کند پنهان
رنجش نتوان کردن، بیگانه چنین باید ۴
نادیده جمال او، مهرش ز دلم سر زد
ناکاشته می‌روید، این دانه چنین باید ۵
می‌بینم و می‌جویم، می‌چینم و می‌ریزم
می‌خندم و می‌گریم، دیوانه چنین باید ۶
در خون، جگرِ عرفی، می‌غلتد و می‌سوزد
در آتش خود رقصد، پروانه چنین باید ۷
یک جرعه خرابم کرد، پیمانه چنین باید ۱
تا کرد بنا عشقت، افسانهٔ هجران را
در خواب فنا رفتم، افسانه چنین باید ۲
از بس که غبار غم، از سینه بشد رُفته
تا زانوی دل گرد است، این خانه چنین باید ۳
بیگانه به دور من، رخساره کند پنهان
رنجش نتوان کردن، بیگانه چنین باید ۴
نادیده جمال او، مهرش ز دلم سر زد
ناکاشته می‌روید، این دانه چنین باید ۵
می‌بینم و می‌جویم، می‌چینم و می‌ریزم
می‌خندم و می‌گریم، دیوانه چنین باید ۶
در خون، جگرِ عرفی، می‌غلتد و می‌سوزد
در آتش خود رقصد، پروانه چنین باید ۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۵۱ - آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد
گوهر بعدی:غزل ۳۵۳ - کی دلم شاد از می ناب و نوای نی شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
