غزل ۳۲۶ - کنون که دیده خریدیم، باغ ها گم شد

کنون که دیده خریدیم، باغ ها گم شد
شکست توبه، شراب از ایاغ ها گم شد ۱

برای گم شدگان، صد سراغ حاضر بود
مرا چو نام برآمد، سراغ ها گم شد ۲

به شاخ سنبل زلفی، دلم نشیمن کرد
که زیر سایهٔ برگیش باغ ها گم شد ۳

به روزگار من ای شمع آفتاب مخند
که در سیاهی روزم چراغ ها گم شد ۴

رسید محمل عرفی به آستان بهشت
ز عیش خانهٔ جنت فراغ ها گم شد ۵