خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند فقر، عشق، درد دل، تمنا و تأمل در معانی می‌پردازد. شاعر از رنج‌های درونی، آرزوهای شکسته و جستجوی معنا در زندگی سخن می‌گوید و به نقش غم و احسان در زندگی انسان اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم و اندوه ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین باشد.
غزل ۳۱۵ - کسی کز فقر جوید کام، درویش کی ماند
کسی کز فقر جوید کام، درویش کی ماند
دلی که ریش باید، مومیای ریش کی ماند ۱
چو نشتر میخلد پای تمنا در دلم، آری
تمنایی که در دل بشکند، نیش کی ماند ۲
کجا در دل گذارم ناله، وصلش در نظر دارم
کسی کاین صید بیند، ناوکش در کیش کی ماند ۳
تماشای معانی را، اگر چشمی به دست آری
فضولی های عقل اصلاح اندیش کی ماند ۴
ز احسان غم آخر هر سر مویم توانگر شد
کسی کش غم ولی نعمت بود، درویش کی ماند ۵
دلی که ریش باید، مومیای ریش کی ماند ۱
چو نشتر میخلد پای تمنا در دلم، آری
تمنایی که در دل بشکند، نیش کی ماند ۲
کجا در دل گذارم ناله، وصلش در نظر دارم
کسی کاین صید بیند، ناوکش در کیش کی ماند ۳
تماشای معانی را، اگر چشمی به دست آری
فضولی های عقل اصلاح اندیش کی ماند ۴
ز احسان غم آخر هر سر مویم توانگر شد
کسی کش غم ولی نعمت بود، درویش کی ماند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۴ - به جهان چه کار سازم، که به ساختن نیرزد
گوهر بعدی:غزل ۳۱۶ - لب حرف شفا گفت، دلِ سوخته تب کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
