خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عرفی شیرازی بیانگر مفاهیم عرفانی و عشق الهی است. شاعر با استفاده از تصاویر شعری مانند آتشخانه، محراب، موج توفان و گلاب کفر، به بیان حالات روحانی و جدال درونی میان کفر و ایمان می‌پردازد. همچنین، اشاره‌ای به داستان خضر و نوشیدن آب زندگی دارد که نماد جستجوی حقیقت و روشنایی است.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مذهبی و فلسفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۹۳ - برهمن کیشم، که صدقم طعنه بر اصحاب زد
برهمن کیشم، که صدقم طعنه بر اصحاب زد
طاق آتشخانه ام صد خنده بر محراب زد ۱
مرحبا ای عشق گلبانگی که بی آشوب تو
عافیت خوش تکیه ها بر بالش سنجاب زد ۲
موج توفان سایه هر گه بر سر کشتی فکند
مُنعم از بهر تسلی ،تکیه بر اسباب زد ۳
کو گلاب کفر تا بر چهرهٔ ایمان زنم
گر تهی از هوش گشت و تکیه بر محراب زد ۴
خضر آب زندگی نوشید و عرفی خون دل
این منور شعله گردید، آن قدح بر آب زد ۵
طاق آتشخانه ام صد خنده بر محراب زد ۱
مرحبا ای عشق گلبانگی که بی آشوب تو
عافیت خوش تکیه ها بر بالش سنجاب زد ۲
موج توفان سایه هر گه بر سر کشتی فکند
مُنعم از بهر تسلی ،تکیه بر اسباب زد ۳
کو گلاب کفر تا بر چهرهٔ ایمان زنم
گر تهی از هوش گشت و تکیه بر محراب زد ۴
خضر آب زندگی نوشید و عرفی خون دل
این منور شعله گردید، آن قدح بر آب زد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۲ - مگر لب تو قرین شراب می گردد
گوهر بعدی:غزل ۲۹۴ - از پی صید دگر، تا بجهاندی سمند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
