غزل ۲۴۰ - آنم که تلخی ام ز غم افزون نوشته اند

آنم که تلخی ام ز غم افزون نوشته اند
راز دلم به سینهٔ مجنون نوشته اند ۱

چون گم شود جنون، که مسیحا دمان حسن
حرز کرشمه بر لب افسون نوشته اند ۲

نرخ خرابی دو جهان می کند از آن
تاریخ های ناز تو بیرون نوشته اند ۳

بر لوح زار نام شهیدان خیال تو
لذت شناس زخم شبیخون نوشته اند ۴

آنم که ذوق دردشناسان غم، مرا
سرجوش لذت غم مجنون نوشته اند ۵

عرفی علاج تلخ دهانان هوشمند
بر نوش خندهٔ لب می گون نوشته اند ۶