خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به موضوعاتی مانند ترس از ستم، ایمان، عشق و رهایی از رنج‌های دنیوی می‌پردازد. شاعر از بیم و ستم در اسلام سخن می‌گوید، به طواف کعبه با دل آتشین اشاره می‌کند و از تأثیر عشق و ایمان بر روح انسان صحبت می‌نماید. همچنین، به تأثیر نگاه معشوق و هرج‌ومرج در دنیای بی‌ثبات اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به ترس و ستم نیاز به درک بالاتری از مسائل فلسفی و دینی دارد.
غزل ۲۳۷ - برهمن کی ره اسلام از بیم و ستم گیرد
برهمن کی ره اسلام از بیم و ستم گیرد
بهل تا سوی دیر آید، اجازت از صنم گیرد ۱
طواف کعبه کردم با دل پر آتش و ترسم
که ناگه شعله در بال مرغان حرم گیرد ۲
اگر آزاد گردد دل ز سوز آتش دوزخ
ز صد دریای آتش ، آفت یک شعله کم گیرد ۳
ز آه سرد زاهد تیره گشت آیینهٔ ایمان
دلا عکسی بیفکن تا فروغ جام جم گیرد ۴
خیال چشم اوچون با خود ازعالم برد عرفی
هزاران فتنه و آشوب در شهر عدم گیرد ۵
بهل تا سوی دیر آید، اجازت از صنم گیرد ۱
طواف کعبه کردم با دل پر آتش و ترسم
که ناگه شعله در بال مرغان حرم گیرد ۲
اگر آزاد گردد دل ز سوز آتش دوزخ
ز صد دریای آتش ، آفت یک شعله کم گیرد ۳
ز آه سرد زاهد تیره گشت آیینهٔ ایمان
دلا عکسی بیفکن تا فروغ جام جم گیرد ۴
خیال چشم اوچون با خود ازعالم برد عرفی
هزاران فتنه و آشوب در شهر عدم گیرد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۶ - با محبت گهر عجز و نیاز افشاند
گوهر بعدی:غزل ۲۳۸ - گر دل اهل حقیقت در راز افشاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
