غزل ۱۶۸۱ - من ازین خانه به در می‌نروم

من ازین خانه به در می‌نَرَوَم
من ازین شهر سَفَر می‌نَرَوَم ۱

مَنَم و این صَنَم و باقیِ عُمر
من ازو جایِ دِگَر می‌نَرَوَم ۲

به خدا طوطی و طوطی بَچه‌اَم
جُز سویِ تَنگِ شِکَر می‌نَرَوَم ۳

یک زمانی که زِ من دور شود
جُز که در خونِ جِگَر می‌نَرَوَم ۴

گَر جهان بَحْر شود، موج زَنَد
من به جُز سویِ گُهَر می‌نَرَوَم ۵

بُلبُلِ مَستم و در باغِ طَرَب
جُز به سویِ گُلِ تَر می‌نَرَوَم ۶

در سَرَم بویِ مَیی اُفتاده‌ست
تا چو می‌جُز که به سَر می‌نَرَوَم ۷

این چُنین باغ و چُنین سَرو و چَمَن
جایِ آن هست اگر می‌نَرَوَم ۸