خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق شدید و فداکاری سخن می‌گوید. شاعر از درد عشق، داغ دل، و زخم‌های روحی می‌گوید و اعلام می‌کند که حاضر است همه چیز را فدای معشوق کند. همچنین، اشاره‌ای به رندی و می‌خوارگی دارد و از کنار گذاشتن ریا و تظاهر صحبت می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اشارات به رندی و می‌خوارگی، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به بلوغ فکری نیاز دارند.
غزل ۶۶ - بی‌رخت گر بگل نظاره کنیم
بی‌رخت گر بگل نظاره کنیم
دشنه گردیم و سینه پاره کنیم ۱
نه فراموشی و نه یاد کنی
خود بفرمای تا چه چاره کنیم ۲
آتش عشق تو جهانسوز است
هرزه ما از میان کناره کنیم ۳
داغ را هم به داغ سینه نهیم
زخم راهم به زخم چاره کنیم ۴
با همه عیب و فسق و زرق و خیال
عیب رند شرابخواره کنیم ۵
دلق سالوس اگر بیندازیم
بت و زنار آشکاره کنیم ۶
چون رضی صد هزار جان خواهیم
تا فدایش هزار باره کنیم ۷
دشنه گردیم و سینه پاره کنیم ۱
نه فراموشی و نه یاد کنی
خود بفرمای تا چه چاره کنیم ۲
آتش عشق تو جهانسوز است
هرزه ما از میان کناره کنیم ۳
داغ را هم به داغ سینه نهیم
زخم راهم به زخم چاره کنیم ۴
با همه عیب و فسق و زرق و خیال
عیب رند شرابخواره کنیم ۵
دلق سالوس اگر بیندازیم
بت و زنار آشکاره کنیم ۶
چون رضی صد هزار جان خواهیم
تا فدایش هزار باره کنیم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۵ - ما بهر هلاک خود هلاکیم
گوهر بعدی:غزل ۶۷ - آموخت ما را آن زلف و گردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
