خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به بیان عشق و دلبستگی شاعر به معشوق میپردازد. شاعر تأکید میکند که حضور معشوق جهان را روشن میکند و غیبت او همه جا را تاریک میسازد. همچنین، او از درد دوری و عشق نافرجام سخن میگوید و با اشاره به مفاهیمی مانند بتکده و حرم، به جنبههای عرفانی عشق نیز اشاره میکند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۹ - گر نقاب از رخ آن صنم گیرد
گر نقاب از رخ آن صنم گیرد
ماه و خورشید را عدم گیرد ۱
ور به بتخانه پرتو اندازد
بتکده رونق حرم گیرد ۲
گر دو دست از دو دیده بر گیرم
همه آفاق درد و غم گیرد ۳
نیستم بوالهوس که فرمائی
هرزه دو سگ شکار کم گیرد ۴
سگ بیچاره گر فرشته شود
نشود کاهوی حرم گیرد ۵
دُودِ دل از قلم زبانه کشید
چون بیٰاد رضی قلم گیرد ۶
ماه و خورشید را عدم گیرد ۱
ور به بتخانه پرتو اندازد
بتکده رونق حرم گیرد ۲
گر دو دست از دو دیده بر گیرم
همه آفاق درد و غم گیرد ۳
نیستم بوالهوس که فرمائی
هرزه دو سگ شکار کم گیرد ۴
سگ بیچاره گر فرشته شود
نشود کاهوی حرم گیرد ۵
دُودِ دل از قلم زبانه کشید
چون بیٰاد رضی قلم گیرد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸ - صبا هر گاه وصف آن پری کرد
گوهر بعدی:غزل ۳۰ - بمن آن مه دگر امشب نسازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.