خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از احساسات عمیق خود مانند غم، تنهایی و ناامیدی سخن می‌گوید. او به ناله‌های خود و تأثیر آن بر دلش اشاره می‌کند و از این که هیچ‌گاه نه او از کسی شاد شده و نه کسی از او. همچنین، او به طبیعت و بلبل اشاره می‌کند که با وجود زیبایی‌هایش، باز هم غمگین است. در نهایت، شاعر از سرنوشت و تقدیر خود گلایه می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، موضوعاتی مانند غم و تنهایی نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
غزل ۱۷ - در خاطر آن شوخ مگر ناله اثر داشت
در خاطر آن شوخ مگر ناله اثر داشت
کامشب دلم از ناله ی خود شوق دگر داشت ۱
خوش بود سراییدن بلبل به چمن لیک
خود بر سر دیوار غم آهنگ دگر داشت ۲
هرگز نه من از کس، نه کس از من نشدی شاد
در خلقت من چرخ، رضی تا چه نظر داشت ۳
کامشب دلم از ناله ی خود شوق دگر داشت ۱
خوش بود سراییدن بلبل به چمن لیک
خود بر سر دیوار غم آهنگ دگر داشت ۲
هرگز نه من از کس، نه کس از من نشدی شاد
در خلقت من چرخ، رضی تا چه نظر داشت ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶ - مرا در دل غم جانانه‌ای هست
گوهر بعدی:غزل ۱۸ - شورت در سر خمار نگذاشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
