خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عرفانی از عشق و دل‌بستگی سخن می‌گوید، جایی که عقل در برابر عشق تسلیم می‌شود و دل به دنبال وصال می‌گردد. شاعر از رنج‌های عشق و ناامیدی‌های آن می‌گوید، اما در نهایت به امید و پرواز روح اشاره می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۵۱ - کوی عشق است این که مرغ سدره، این جا، پر گذاشت
کوی عشق است این که مرغ سدره، این جا، پر گذاشت
خوشدلی آمد که تاج غم ربا بر سر گذاشت ۱
عقل دل را در ره عشق رهبر شد، ولی
تیز بینی کرد و در اول قدم رهبر گذاشت ۲
آمد از شهر ازل با عالمی هوش و خرد
بی وفا دل در عنان برتافتن اکثر گذاشت ۳
دل گشای خویش را سنجید با دل بستگی
زان کلید این جا شکست و قفل بر در گذاشت ۴
راحت آمد تا گشاید قفل اندوه از دلم
از کلید و دست خود یک مشت خاکستر گذاشت ۵
آتشین مرغ دلم را می دهد صد بال و پر
در گلستانی که جبریل امین شهپر گذاشت ۶
خوشدلی آمد که تاج غم ربا بر سر گذاشت ۱
عقل دل را در ره عشق رهبر شد، ولی
تیز بینی کرد و در اول قدم رهبر گذاشت ۲
آمد از شهر ازل با عالمی هوش و خرد
بی وفا دل در عنان برتافتن اکثر گذاشت ۳
دل گشای خویش را سنجید با دل بستگی
زان کلید این جا شکست و قفل بر در گذاشت ۴
راحت آمد تا گشاید قفل اندوه از دلم
از کلید و دست خود یک مشت خاکستر گذاشت ۵
آتشین مرغ دلم را می دهد صد بال و پر
در گلستانی که جبریل امین شهپر گذاشت ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۰ - دوش بختم دامنی در چنگ داشت
گوهر بعدی:غزل ۱۵۲ - گذشت و بر من عاجز ببین چه حال گذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
