غزل ۱۶۷۰ - ما به خرمنگاه جان باز آمدیم

ما به خَرمنگاهِ جانْ باز آمدیم
جانِبِ شَهْ هَمچو شَهباز آمدیم ۱

سیر گشتیم از غَریبیّ و فِراق
سویِ اصل و سویِ آغاز آمدیم ۲

وارَهیدیم از گداییّ و نیاز
پای کوبانْ جانِبِ ناز آمدیم ۳

در کِنارِ مَحْرَمان، جانْ پَروَریم
چون که اَنْدَر پَردهٔ راز آمدیم ۴

او کَمَنْد انداخت و ما را بَرکَشید
ما به دستِ صانِعْ اَنْگاز آمدیم ۵

پیش از آن کین خانه ویران کرد اَجَل
حَمْدُلِلَّهْ، خانه پَرداز آمدیم ۶

نانِ ما پُخته‌ست و بویَش می‌رَسَد
تا به بویِ نانْ به خَبّاز آمدیم ۷

هین خَمُش کُن تا بگوید تَرجُمان
کَزْ مَذَلَّت سویِ اِعْزاز آمدیم ۸