خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که به مفاهیمی مانند عشق، خودشناسی، وحدت وجود، و تلاش برای رسیدن به کمال معنوی اشاره دارد. شاعر از تجربه‌های روحانی و عرفانی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که با گذر از خودی و رسیدن به عشق، به جایگاهی والا دست یافته است. همچنین، به آموختن از حق و همراهی با عشق و پیامبر اسلام اشاره می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند وحدت وجود و گذر از خودی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

مشاهده کامل

آتشی نو در وجود اَنْدَر زَدیم
در میانِ مَحْوِ نو اَنْدَر شُدیم

نیک و بَد اَنْدَر جهانِ هستی است
ما نه نیکیم ای برادر نی بَدیم

هر چه چَرخِ دُزد از ما بُرده بود
شب عَسَس رفتیم و از وِیْ بِسْتَدیم

ما یکی بودیم با صد ما و من
یک جُوی زان یک نَمانْد و ما صدیم

از خودی نارفته نَتْوان آمدن
از خودی رفتیم، وان گَهْ آمدیم

قَدِّ ما شُد پَست اَنْدَر قَدِّ عشق
قَدِّ ما چون پَست شُد، عالی قَدیم

پیشهٔ مَردی زِ حَق آموختیم
پَهْلَوانِ عشق و یارِ احمدیم

بیست و نُه حَرف است بر لوحِ وجود
حَرف‌ها شُستیم و اَنْدَر اَبْجَدیم

سَعْدِ شَمسُ الدّینِ تبریزی بِتافت
وَزْ قِرانِ سَعْدِ او ما اَسْعَدیم

«مولوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir