خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عاشقانه و عرفانی بر اهمیت عشق و دوست در زندگی تأکید دارد. شاعر بیان می‌کند که تنها در پناه دوست می‌توان به آرامش رسید و عافیت یافت. همچنین، او از فداکاری در راه عشق و ارزش‌های آن سخن می‌گوید و زیبایی‌های دوست را با طبیعت مقایسه می‌کند. در پایان، شاعر به حالتی عرفانی اشاره می‌کند و از امیدواری به دوست سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.
غزل ۱۲۱ - جز در پناه وصل و دل استوار دوست
جز در پناه وصل و دل استوار دوست
کس عافیت گمان نبرد در دیار دوست ۱
قاتل چنان خوش است که بی رحم تر شود
از التماس دشمن و از اعبتار دوست ۲
صد تن شهید شهرت و یک تن شهید عشق
آن هم به سعی غمزه ی مردم شکار دوست ۳
هرگز بهار لطف و خزان ستم نبود
در بوستان حسن همیشه بهار دوست ۴
بر سر کلاه عزت عشقم حرام باد
گر وقت صحبتش ننهم بر کنار دوست ۵
عرفی به حال نزع رسیدی و به شدی
شرمت نیامد از دل امیدوار دوست ۶
کس عافیت گمان نبرد در دیار دوست ۱
قاتل چنان خوش است که بی رحم تر شود
از التماس دشمن و از اعبتار دوست ۲
صد تن شهید شهرت و یک تن شهید عشق
آن هم به سعی غمزه ی مردم شکار دوست ۳
هرگز بهار لطف و خزان ستم نبود
در بوستان حسن همیشه بهار دوست ۴
بر سر کلاه عزت عشقم حرام باد
گر وقت صحبتش ننهم بر کنار دوست ۵
عرفی به حال نزع رسیدی و به شدی
شرمت نیامد از دل امیدوار دوست ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۰ - بخت جم و کاووس، عنانش به کف توست
گوهر بعدی:غزل ۱۲۲ - گر شوم صد سال محروم از نگاه روی دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
