خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره سکوت و ناگفته‌های درونی است. او از دردها و رنج‌های خود می‌گوید و اشاره به مفاهیمی مانند عرفان، مرگ و زندگی، و محبت دارد. شاعر از سکوت خود به عنوان زبانی پر از نغمه‌های ناگفته یاد می‌کند و از مفاهیم عمیق عرفانی و انسانی سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری داشته باشد.
غزل ۸۵ - نگفتن و نشنودن زبان و گوش من است
نگفتن و نشنودن زبان و گوش من است
هزار نغمه گره در لب خاموش من است ۱
می ای که می رود امروز در گلوی دو کون
کمینه جرعه ی ته شیشه های دوش من است ۲
به محفلی که اسیران کشند خون جگر
سرود انجمن افغان نوش نوش من است ۳
نوای صور که گویند مرده زنده کند
حکایتی است وگر هست هم نوای من است ۴
نهم جنازه ی عرفی به دوش، می نازم
که ساق عرش محبت به دوش من است ۵
هزار نغمه گره در لب خاموش من است ۱
می ای که می رود امروز در گلوی دو کون
کمینه جرعه ی ته شیشه های دوش من است ۲
به محفلی که اسیران کشند خون جگر
سرود انجمن افغان نوش نوش من است ۳
نوای صور که گویند مرده زنده کند
حکایتی است وگر هست هم نوای من است ۴
نهم جنازه ی عرفی به دوش، می نازم
که ساق عرش محبت به دوش من است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۴ - از نور یار چون نفسم خانه روشن است
گوهر بعدی:غزل ۸۶ - منم که طاعت بت لازم سرشت من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
